Sophia is back

Hey! Alles goed?
Met mij is het prima: ik ben weer op pad de komende weken en neem je graag mee. Eigenlijk zouden partner en ik nu een rondreis langs de Molukken maken maar omstandigheden hebben ertoe geleid dat we een beetje dichter bij huis blijven. Later vertel ik daar misschien meer over. 

Woensdag vertrokken we uit Schiedam. Nou ja, vertrokken. De eerste stop was al na tien minuten bij onze Vriend, om de sleutel op te halen van zijn huis in Italië. We weten niet of we daar uiteindelijk komen, maar het is natuurlijk geen vervelend idee om die bij ons te hebben. Wat een lieve Vriend is het toch: we werden ontvangen met koffie en een tompouce. Een goed begin van de vakantie!

Mechelen
De volgende stop was overigens ook niet ver hoor. We hadden een hotel geboekt in Mechelen, op anderhalf uur rijden van Schiedam. Een hotel bij brouwerij Het Anker, waar het Gouden Carolus-bier wordt gebrouwen. Het was bijzonder om zo dicht bij een werkende brouwerij te logeren. Vanochtend kwamen we de kamer uit en moesten zowat over een enorme slang stappen waarmee een tankwagen bier werd gevuld. Uit de schoorsteen kwamen wolken stoom. Vanuit de ontbijtzaal op de eerste verdieping keek je zo op de brouwerij. 

Als je langs de brouwerij liep, over de binnenplaats, kwam je via een poort terecht in een Begijnhofje. Langs prachtige oude panden, en via een weg met kinderkopjes kwamen we zo gelijk in het centrum. Het was in België woensdag regenachtig, jammer hoor want er zijn heel veel terrassen in het centrum van Mechelen. In plaats van een terras besloot ik een kapper op te zoeken. Partner zei het wachten in een café met een biertje voor zijn neus niet erg te vinden. 

Een knipbeurt in Mechelen
De eerste kapsalon was leeg maar er was geen plek die middag 😊. Gelukkig had ik bij de volgende zaak meer geluk. De eigenaar, een oudere (sic) man hing enigszins verveeld op zijn kruk achter de receptie en zei met hese stem: “Natuurlijk hebben we tijd voor jou. Dan moet je wel je jas uitdoen.” Gekke opmerking toch, maar in de kapsalon zaten meer vrouwen en enkele kapsters waren aan het werk dus ik waagde het erop. Ik vind het altijd spannend om in het buitenland naar de kapper te gaan maar het is me nog nooit tegengevallen. Het valt me altijd op dat landen blijkbaar bepaalde eigen methoden hebben. Zo moet ik vaak in Italië gaan staan als de kapper (meestal een man) knipt en mijn hoofd voorover buigen als hij mijn haar gaat föhnen. In Engeland ben ik ook eens geweest en daar kreeg ik korting als ik werd geknipt door een beginneling. Hier vertelde de kapster dat ze eerst mijn haar zou knippen en dan pas zou wassen. Ach, het maakte me helemaal niets uit, als ik maar geholpen werd. De eigenaar kwam halverwege even langs en beroerde mijn haar. “Het is prachtig op deze lengte maar je moet het niet meer zo lang laten worden hoor.” 

Het resultaat is niet verkeerd: er is gelukkig een behoorlijk stuk af. Het is altijd afwachten hoe je haar zit als je de volgende dag uit bed stapt en je haar gaat kammen. Valt het dan ook nog een beetje in het model waarmee je de vorige dag de kapsalon uit stapte? Dat hoor je morgen!