zaterdag 20 juni 2026

Sophia is back XIII



Op net 90 kilometer ten noorden van Milaan ligt Brescia. Bij mij ging er geen belletje rinkelen. Op internet kwam de stad er echter zo gunstig uit dat we hier naar toe zijn gereden voor een overnachting. En…het is super leuk!

Arbeidersvolk

Vooraf lazen we dat de mensen in Brescia door andere Italianen als ‘boers’ en ‘arbeidersvolk’ worden omschreven. Ze spreken ook een dialect dat een stuk verderop niet wordt verstaan. In de stad wordt het geld verdiend met de farmaceutische industrie of chemische bedrijven. Maar Brescia ziet er niet echt uit als een heel rijke stad. Er zijn wel grote pleinen die zich aaneenrijgen en elk plein lijkt een eigen identiteit te hebben. Zo is er - natuurlijk - een statig plein voor de dom en verderop een plein omringd met gebouwen uit de ‘fascistische periode’, een benoeming overigens van het reisblog Ciao Tutti. Er is ook een plein waar mensen elkaar ontmoeten, maar daarover later meer.

Kerk als verdienmodel



               


We logeren in hotel Centro Paolo VI, van een pastorale, non-profit organisatie die een verdienmodel zag in dit grote historische religieuze gebouw. Er is dus ook een kapel en meditatieruimte. Ik deed een omslagdoek om toen we gingen inchecken; niet omdat dit werd gevraagd maar omdat de omgeving respect afdwingt. Bovendien lopen er telkens priesters rond die dit weekeinde hier een soort meeting lijken te hebben.

Keten van lichtjes



Na het diner slaan we op weg naar het hotel een andere hoek om dan eerder die dag. Op Piazza Arnaldo vormen alle bars, restaurants, cocktailbars een feestelijke keten van lichtjes en geluid. We kunnen er geen weerstand aan bieden. Bij ‘Belle Epoque’ (aan de naast gelegen Via Trieste) nemen we nog een drankje. Die zaak is elke dag tot een uur of vier ’s nachts geopend! Er hangt wel een briefje aan de muur waarop gevraagd wordt – althans dat maak ik eruit op – de stem enigszins te dempen zodat de omgeving geen overlast zou ervaren. Terwijl de beats uit de boxen denderen. 

“We sluiten als er geen publiek meer is”, zegt de barman. Hij studeert marketing in Brescia en verdient hier bij. Volgens hem is het prettig leven in Brescia, “alleen wel duur in deze grote stad. Op dit plein spreekt iedereen af. Dit is echt een ontmoetingsplek”, verklaart hij de drukte om ons heen. We genieten er in ieder geval van. Man merkt op dat er nog geen Bobby’s gin staat tussen de flessen gedistilleerd. Misschien is er een lijntje te leggen tussen Schiedam en Brescia. Wij zijn voor!



 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten