Schiedam is net 700 kilometer verwijderd van de plaats waar we nu zijn. En we zijn al een week onderweg. Een gezegde is ‘Het gaat om de reis, niet om de bestemming’. Daar kan ik wel wat mee; minder om wat ik op internet daarover vind: ‘het moedigt aan om mindful in het heden te leven’. Had ik al gezegd dat ik niets heb met Chat GPT?
Wandelingen
Ik vind het heerlijk om te reizen. Mijn tas neer te zetten op een volgende bestemming. Het leuke is dat Man en ik allebei graag wandelingen in de natuur maken maar vervolgens helemaal opbloeien wanneer we in een stad aankomen. Morgen rijden we bijvoorbeeld door naar Kempten, een plaats in Beieren, Duitsland, waar we een hotel in het centrum hebben. Winkels, restaurants, cafés op loopafstand. Ik verheug me nu al erop.
Toch hadden we vandaag een topdag. Ik was wakker vanaf een uur of zeven en wilde Man niet wakker maken. Die avond ervoor voelde hij zich niet zo lekker en was vroeg gaan slapen. Ik besloot die ochtend om alvast de omgeving te verkennen. Buiten liep ik de eigenaar van de boerderij annex appartementencomplex (4 stuks) tegen het lijf. Zijn hond rende kwispelend op me af. Op mijn vraag of hij een mooie wandelroute voor me wist, vroeg hij of ik een goede wandelaar was. “Ich habe een gute Kondition”, gokte ik in Duits waarna hij in het zand een route voor me uitstippelde die zo maar een kilometer of tien duurde. Ik keek naar zijn schoenen, dat waren echte bergschoenen; die van mij zijn net geen ANWB-kwaliteit (haha) maar gewone stevige schoenen. Uiteindelijk heb ik anderhalf uur gewandeld door het Zwarte Woud, een eigen route.
Watervallen
Na het ontbijt gingen Man en ik er samen op uit. Al bij ons huis stond een wegwijzer die de verschillende wandelroutes aangaf. We kozen voor de Nonnenmattheier omdat daar een Fischerhutte zou zijn waar je ook wat kon drinken en eten. Het is echt prachtig hier. Waar je ook kijkt zie je groene heuvels, en af en toe een huis. We liepen over paden dwars door weiden, over rotsachtige richels langs ravijnen, langs watervallen. We dronken een goede bak koffie bij de vishut. We zijn alleen niet zo goed in het volgen van de bewegwijzering. Ook hier raakten we de bordjes kwijt. Gelukkig helpt een juist richtingsgevoel. Uiteindelijk heb ik vandaag ruim twaalf kilometer gelopen, 78 hypothetische verdiepingen geklommen en bijna 18.000 stappen gezet. Ik verheug me zo op de stad morgen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten