De tijd van een hotelreceptionist die je gastvrij ontvangt lijkt voorbij. Wanneer ik na een lange, warme reisdag de hotellobby binnenstap en een energieke jonge man of vrouw me welkom heet, voel ik me prettig. Ik weet niet hoe ik het gevoel moet omschrijven: de eerste minuten nadat ik een compliment heb gekregen. Zoiets? Ik voel me toch rijk als ik daar voor die balie sta en me verheug op een schone kamer met opgeruimd bed. Maar tijden veranderen.
Digitale kaart
We hebben al in enkele hotels gelogeerd waar we vooraf via whatsapp instructies hadden ontvangen om zelf in te checken. Ook kregen we een keer een code toegestuurd die we op een apparaat naast de hoteldeur moesten intoetsen. Daarna kwam er een digitale toegangskaart uit de machine. In het hotel bij Lago Maggiore was er een box waaruit we de sleutel van de kamer konden halen. Het gekke is dat je niemand ziet in zo’n hotel.
Arbeidsmarkt
Bij het vertrek moet je de kaart weer in een box gooien. Ook dan komt er geen personeel aan te pas. Terwijl dat wel het verschil kan maken. Ons verblijf in Schilpario vond ik mede heel fijn omdat de hoteleigenares Eleanora zo hartelijk en behulpzaam was. Maar ja, als ik denk aan het hotel in Breisach am Rhein waar die kort aangebonden vrouw ons de kamer wees, mis ik dat soort types niet! Ik vraag me af wat deze verandering in de hotelsector voor de arbeidsmarkt betekent. Zijn er dadelijk geen mensen meer nodig omdat we overal zelf kunnen inchecken?
Kok gevraagd
Het valt ons overigens wel op dat er voortdurend posters op winkelruiten hangen waarin om personeel wordt gevraagd. Soms lopen we een restaurant voorbij omdat ze en een kok en iemand voor de bediening vragen. Nou, dan weet je het wel. Busjes rijden voorbij met stickers op de achterkant waarop staat ‘Kom je ons team versterken?’. Dus die hotelreceptionist kan zich misschien ook omscholen. Het is alleen jammer om niet even dat fijne gevoel te krijgen als je je moet inchecken!
