ChatGPT is niets voor mij
Zet me in een stadscentrum en ik weet al snel de weg. Of geef me een kaart in de auto en ik wijs waar we heen moeten. Vanochtend reden we vanuit Kaysersberg naar Neuenweg in het Zwarte Woud. Man wilde een alternatieve route rijden door de Vogezen. Via ChatGPT kregen we ook een aantal highlights onderweg mee. Althans, dat was de bedoeling. “Jij geeft wel aan waar we naar toe moeten.” Maar de kaart die ik bij me had, was niet gedetailleerd genoeg om de bezienswaardige dorpen te vinden die Chat had uitgezocht. En er was niets voorhanden om me te oriënteren. Ik raakte in paniek. Moesten we links of rechts bij de volgende kruising?
Links of rechts?
We hadden natuurlijk ook de route van highlight naar highlight in de computer van de auto kunnen zetten. Alleen werkt die nog niet altijd gelijk mee. We moesten bijvoorbeeld 15 kilometer op een bergweg heen en diezelfde weg later weer terug rijden. Daar snapte ik niets van. Later bleek dat Chat ons naar een uitzichtpunt zou leiden. Inmiddels had ik de route met de vijf tussenstops in de mobiele telefoon gezet. Man opperde om de Tomtom te gebruiken, die we uit Nederland hadden meegenomen. Maar die herkende het eindstation Neuenweg niet. Ondertussen reden we op smalle weggetjes de Vogezen in. Moeten we links of rechts?
Ooievaars
In het dorpje Munster, niet te verwarren met het grotere Munster in Noordrijn Westfalen, gaf ik het op. “Eerst een kop koffie drinken en kijken waar we zijn”, riep ik dapper na een uur twijfelen over de dan gereden route. Op het plein voor het stadhuis wees Man mij op de vele ooievaars die op verschillende daken een nest hadden gemaakt. Ik zag zeker tien nesten om me heen met ooievaars er bovenuit klepperend. Ik voelde mijn falen al een beetje zakken bij dit schouwspel. Het punt is immers dat het vervelend is als iemand vertrouwen in je heeft en je hebt het gevoel dat je dat niet kunt waarmaken. Ken je dat?
Bij de koffie concludeerde Man dat digitale kaarten waarbij noord en zuid meebewegen tijdens het rijden, niets voor mij zijn. Het was een hele opluchting om toe te geven dat ik iets gewoon niet goed kan. Daarna zijn we verder gereden, met de eindbestemming op de boordcomputer en een tussenstop halverwege. Geen probleem.
Sound of Music
We zijn nu in het Zwarte Woud in Duitsland. De Vogezen waren prachtig; dit gebied doet lieflijker aan. Misschien komt het doordat de heuvels hier groene weiden zijn, voor de boomers onder ons, zo weggehaald uit The Sound of Music. We hebben een appartement op een boerenerf. De gastvrouw had ons wel vooraf aangeraden boodschappen te doen want er is niets in de buurt. En de weg hiernaar toe was zo steil naar beneden dat ik me afvraag of we die in het donker kunnen terugvinden. Gelukkig hebben we wijn, bier, nootjes en hamburgers. En ChatGPT om voor morgen een mooie wandeling te vinden!
