De afgelopen dagen hebben we een appartement gehuurd in Kaysersberg, klinkt heel Duits maar het is een Frans dorp in de Elzas. In het centrum zagen we een plaquette met de tekst dat Kayersberg kiest voor Frankrijk, maar de menukaart doet anders vermoeden. Zuurkool met worst is in elk restaurant te krijgen, evenals schnitzel.
Bier boven wijn
Vanmiddag waren we in een winkel waar overwegend bier werd verkocht. De man achter de kassa bleek de eigenaar. “Dertig jaar geleden versleet mijn vader mij voor gek toen ik vertelde dat ik me ging specialiseren in bier. En onlangs werd bekend dat Fransen tegenwoordig meer bier drinken dan wijn. Ik heb gewonnen!” Toen hij hoorde dat wij uit Nederland kwamen, werd hij nog enthousiaster. Al verwarde hij ons volgens mij met Belgen, want hij ging een lofzang houden op tripel. “Dat is tenslotte nog eens een goed biertje. Ik was eens in Engeland en bestelde een bier. Er zat nauwelijks schuim op, het alcoholpercentage was rond de drie procent en het smaakte nergens naar. Nee, dan Belgisch bier!”
Distilleerderij
Behalve bier kochten wij ook Poire Williams, een eau de vie van het merk Hepp, een distilleerderij hier in de Elzas (https://distillerie-hepp.com/). De winkelier vertelde dat de eigenaar in de negentig is, maar alle producten zelf controleert. “Er gaat soms een jaar voorbij waarin hij geen eau de vie produceert; dan vindt hij de peren niet goed genoeg. Ook krijgt zijn eau de vie allerlei prijzen maar daar koketteert hij niet mee. Er komt dan geen sticker met ‘prijswinnaar’ ofzo op de fles hoor. Ik ben benieuwd hoe je deze vindt smaken.”
Bergwandeling
Nou, dat gaan we proeven. Het is half zes in de avond maar we hebben besloten niet meer weg te gaan. Vanochtend vertrokken we voor een wandeling van 2,5 uur naar een naburig dorp. Eerst de berg op, langs het kasteel, over een rotsig pad naar het bos. Het was bewolkt en 26 graden. We moesten er niet aan denken dat het die dag zonnig zou zijn; dan zouden we echt geroosterd worden onderweg. Ergens zijn we het pad kwijtgeraakt. Nee, dat ligt niet aan ons: er was een viersprong en nergens was een routebordje te bekennen.
Op een gegeven moment liepen we tussen de wijnranken (echt bijzonder!) en zagen voor ons een dorp liggen. Via dat dorp zouden we dan over de weg of misschien met de bus naar ons dorp terug kunnen gaan. Maar beide routes duurden wel 45 minuten. Ik had echter het gevoel dat Kaysersberg achter de heuvel achter ons lag en stelde voor niet naar het andere dorp te gaan maar rechtsaf de heuvel op te gaan.
Zwetend (al scheen de zon niet, het was toch warm), na ruim 3 uur lopen al redelijk stijf in de benen, liepen we het bergpad weer omhoog. Gelukkig doemde het kasteel na een bocht op! Voor ons lag Kaysersberg. Een warme douche lonkte in het appartement. Intussen is het gaan regenen. We hebben bier, eau de vie, brood en eieren. Vanavond blijven we ‘thuis’.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten