Een groen bergmassief, velden met appelbomen, rijp om te worden geplukt, een rivier kronkelt naast het spoor waar onze trein op rijdt. Hard gaan we niet, want we hebben ditmaal een soort boemeltrein. Het duurt wel even eer we op onze bestemming zijn vandaag. Op mijn ouwe dag heb ik een interrail-kaart gekocht.
Nog geen week geleden appte Vriend mij. “Lijkt Marseille je iets? Kun je vrijdag mee?” Sinds ik weet dat hij een Interrail-kaart had aangeschaft, informeerde ik telkens naar zijn reisplannen. Maar om nu op stel en sprong zelf mee te gaan… Werk, situatie thuis, Man die niet mee wilde gaan. Argumenten – niet in die volgorde hoor 😊- die ervoor zorgden dat ik twijfelde. Toen ik op de middelbare school zat, hoorde ik over de interrail-kaart. Ik vond het geweldig als klasgenoten vertelden welke steden en landen ze allemaal hadden bezocht. Het idee dat ze met die treinkaart vrij konden reizen in Europa, boeide me. (1972: lancering voor jongeren t/m 21 jaar in 21 landen, in 1976 wordt de leeftijdsgrens verhoogd naar 23 jaar). Nu had ik eindelijk de kans, ik ga mee!
Al een tijdje had ik Marseille op mijn wensenlijst staan. Om even voor acht uur die vrijdagmorgen stapten we op de trein richting Paris Aeroport Charles de Gaulle. Daar moesten we overstappen op de trein naar Lyon en vandaar door naar Marseille, waar we nog voor vier uur zouden arriveren. Op deze reis met de TGV moesten we vooraf (tegen betaling) plaatsen reserveren. Een prima treinreis om als Interrailer mee te beginnen. Alleen was het wel jammer dat de trein anderhalf uur vertraagd was. Het zag er al naar uit dat we pas in de avond zouden aankomen in Marseille. En van onze gereserveerde plaatsen kwam natuurlijk ook niets meer terecht.
Uiteindelijk viel het allemaal mee. We zijn gewoon de eerstvolgende trein richting Marseille ingestapt. Vriend sprak een conducteur aan die met zijn handen wapperde richting de treindeur dus het zou wel goed zijn. Overigens zijn onze kaarten niet meer gecontroleerd na Rotterdam. Die avond aten we al een heerlijke bouillabaisse en verse tonijn.
Marseille is een aanrader
We zijn twee dagen in Marseille gebleven. Echt een aanrader. En van die criminaliteit hebben we niets gemerkt. We zagen wel regelmatig politie of er stond een veiligheidsbeambte voor een pand, maar alla het is de tweede stad qua grootte in Frankrijk. De eerste middag hebben we een boottocht van 3,5 uur geboekt naar Nationaal Park Calanques. Kliffen, mooie azuurbllauwe baaitjes, een straalblauwe hemel. Geroosterd zetten we weer voet aan wal. Tijd voor een aperítief! De tweede dag wilden we graag naar de kerk Notre Dame de la Garde die bovenaf een heuvel waakt over de stad en de zee. Het lag op de route van een hop on-hop off bus dus dat moeten we ook maar eens proberen toch?
Er is genoeg te zien in Marseille, het zeepmuseum hebben we bijvoorbeeld gemist, evenals musea zoals het fraai gehuisveste Mucem. Wel hebben we op leuke terrassen gezeten en lekker gegeten. Vergeet ik nu die bijzondere wijk Le Panier te noemen? Door de historische straatjes met muurschilderingen op elke vrije gevel hebben we heerlijk gestruind. Na drie dagen is het tijd om door te reizen. Onze volgende bestemming is Turijn. Daar blijven we twee nachten. Waar we dan heen gaan, weten we nu nog niet. Dat is immers het leuke aan zo’n interrail-kaart!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten